دوبیتی ردیف (م )
سر کو ی بیلن طنَو بگیروم
خبر از دوخترای گرمو بیگروم
خبر ازدوختر گرمو چی باشه
کی یارمه کهنه گشته نَو بیگروم
ازین جی تا مزارَه گول بکاروم
بَله شی اَ ودیده خوره بُباروم
دَصدامید بیشنوم سرِ رای شی
کی روزی از بله گول بیه یارمه
صبا بخیر دَرای تو اینتیظاروم
دَاینتیظار تو ما پیش مازاروم
توره دانم خوداسر بیرارتو
دیگه نگو که ما دَ سرتو قاروم
قاصد بورو بگو مجال نداروم
بو زوتربیَیه کِی آل نداروم
ازآن روزی کَی با تو آشنا یوم
به جز عشقت دیگه جنجال نداروم
دَزی شَو های دیراز خَو نداروم
کمر باریگ ســینه لولونداروم
اگر یگره بشینوم بیخ دیده
مادَدیل خو هرگیز کوتَو نداروم
دَقَد جُوانو مـــــا کس نَدَروم
جورِ پیچی دیل شیکسته داروم
مردوم موگه اِی بچه آشوقبازه
باچه خورو ما کار کس نداروم
نیشانی از شیخی پَیزار بیگروم
صبا رفتَه رای مازار بیگروم
سَر خوره خاک کَنوم دَسر رای شی
شیخی چادَر ریشه دار بیگروم
ازی دشت سفید قول بالَه موروم
دیده رخصت بیدی سون خانه موروم
دیده رخصت بیدی دیل مو دَپس مو
یکگ بوسه بیدی بور شُود نفس مو
دَرَی شیو می رَوم نالیده موروم
سون درگه قلایت دیده موروم
سون درگه قلایت دیده دیده
زگریه چشم خود مالیده موروم
ازی آغیل دَاو آغیل نموروم
دَپیش یار دیل بی دیل نموروم
دَپیش یار دیل بی دیل جاییل
دَ یگ بوسه گردونِ کیل نموروم
به دایزنگی موری رایت بیگروم
به دیسمال خاک پایایت بگیروم
به دیسمال خاک پایایت چی باشه
به کاغذ چهره مایت بگیروم
بلای چیشمانای شی رَه بگروم
به دیدَه خاگ پای شی رَه بگیروم
شُوده چَن روز کی روی شی رَه ندیدوم
دَم شام سررای شی رَه بگیروم
صبا خاست خودا دوخَر بیگروم
خبر از مادرودوختر بگیروم
اگه مادر مره دوختر ندییه
مثال چوب آرچه در بگیروم
ازین جا تا به کابول او بگیروم
خبر از بچه ی گیزَو بگیروم
خبرآمد کِی گیزو بُرد یاره
به جای یار کهنه نَو بگیروم
سمند یِرغه گگ یالت بنازوم
به دور گردنت طَوقی بسازوم
اگه اِمشو مَرَه منزیل رسانی
طیلا رَه او کده نالت بسازوم
صبا گا رفتُوم دَپس هیزوم
دَرای مه بور شُودود جانانه بیگوم
به دیل گفتوم کی یگ بوسه بگیروم
خَرون بی خُندَه تا شود دَگندوم
پنای مو دَخودا وچارده ماصوم
اَلَی بِییه بوری آردی مو سر گو م
دَزی قُلا دیگه گوذرو نموشه
آردومو اوفتدی دَ دان مردوم
اَلی دیده امروز میمون تو موشوم
تَی دالون شیشته قوربون تو موشوم
نِیره چادر خو خندَگگ موکونی
اَلی صدقه لب ودندون تو موشوم
یکگ از شیو مِیه ما نمی نَخشوم
بِیِه شی سو یِه نَی پچه شی لَخشوم
امی ره از دیل اوگار خو موگوم
پچه لخشوم ما بلیبور تو موشوم
آبی نَزو کی ما دوختر تو موشوم
اگه موردوم خون جیگر تو موشوم
آبی مَرَه قَد زدی قَد تال سینجید
تال سینجید دَ بند دیل مه رسید
بریشوم وابریشوم وابریشوم
سیا ما شیو کنوم خودمه بُپوشوم
سیا ماشیو کنوم از موی باره
دوباره چیتِ کوچی رَه نَپوشوم
خون مه آید نکنید ما آبَلَــگوم
چیشیم دَاینتظار دیده گگوم
دیشو دَ خَوخوپچیلگ شُودُم ما
کی ما دیست دَکمر باریکگوم
مه دیوزَده از خودخوروی تُنوگوم
آرچییزکی بشنوم قد تو نموگوم
نادوجایل کلویه گیرد وبرتو
ازدیست هر کودوم کُندوگ کُندوگوم
امی بیدا رَه از سینه خو موگوم
برای یـــارنا زدانه خو موگوم
شَو وروزاز برای شی در گیریفتوم
دَ او قَندول وُزگنه خو مو گوم
الا یار جان تو ره یِنگه خو موگوم
دَمنِه قُول زن اَبغه خو موگوم
کی آشوق بار خودا ما چَن بنالوم
جای تاشه تورَه خُسته خو موگوم
پس درگه آمادوم پای تو مالوم
کی درگه تَنبَه یه تاکی بنالوم
اگه یار مه یی درگه رَه واز کن
سر دستم بگیر دردم دوا کن
بیه کی سر خوره بغل تو بیلوم
تَی کتوگ بی ملل تو بیلوم
تی کتوگ بی مَلل چی باشه
بَله پیستون یگ چَنگل تو بیلوم
یِگو را پله خورده تنگ موکونوم
دیل مه باریگه قَد خو جنگ مو کنوم
دَ یاد مه در میه کیبرای دیده
تسلی دیل خوره دَننگ مو کنوم
الا یار جان از تو گیله نکو نُوم
کَسَه دَ پیش تو وسیله نکنوم
امو لبا اگر دَ گیر مه بیه
قسم خوردم دیگه یِله نکنوم
کلونگوی کی قَد تو جنگ مو کنوم
اکو بغل توره پر سنگ مو کنوم
بوسه طلب کدی دَمَنه مردوم
توو خوده فیدای ننگ مو کنوم
دَرای تو یار ناز دانه بشنوم
گردون کیل غریبانه بشینوم
گردون کیل برای دیدنت گول
دَشار پیش شفاخانه بشینوم
رفیق جانم به بهسود است جایم
مرا از تو جودا کرده خودایم
نبودی در جودایی ها روا دار
شُوده قیسمت کی پیش آمد برایم
سربام بیلن خَو جای مریم
جوراب پاشومی دَ پای مریم
امی رَه از دیل بیچاره موگوم
سیتاره گصبا چیشما ی مریم
با عرض سلام خدمت تمامی عزایزانی که مارا یاری کردند تا بتوانم غزل های ناب هزارگی را در خدمت شما عزیزان قرار دهم