دوبیتی های هزارهگی ردیف (ر )
مسمانا سِه کارمسلمانا سِه کار آمده یگ بار
خکیِو کشت کمَی کندو غم یار
خکیو کیشت کمی کندونه خیره
مَره کوشــــته غم یاری وفادار
الا یار جان خودا باشه نگهدار
دَ خود خو جور کدِه پیرون گولدار
پیش درگه شیشته قَد خو میخندی
صــــبا دیگه صـــــبا موری دَمازار
مَه قوربانت شوُم ای لاته بر سر
چرا ایستاده ای دیوال برابر
اگه مَیلت به آشوقی نباشه
خوده بیگر خُوار مَرَه برادر
مَه قوربانت شوُم ای پیرو گولدار
بیاکی ما و تو بوریم دَ مازار
دوسه بوسه بیدی از زیر چادر
خودا از ماو تو قبول کنه یار
الا ای بچه یِ خُوردِ کلان کار
نمی شی تا سحر از خواب بیدار
توره دَکاری آشوقی چی کاره
بُجول بازی بُورو دَشار وبازار
مه قوربانت شوُم کورته گول نار
بیدی بوسه کی گاو توره کنوم بار
الی نه بوسه می دوم نه کو گاو بار
مَرَه شَرمه توره نــنگه ازی کار
سری صوفه زدم پوشته به دیوار
به جان راضیه پیرون گولدار
به صد خمیازه آمد تالبِ جوی
چادر نـــیل زده تا پشــت پَیزار
چطور خوش خوش موره دَبله شُود یار
آدم بــــــلیبور آشــــوق هوشیار
آشوق بد رفت وآمد موکونه
زده مــــــا آشوقه مـــــلامد موکونه
آدم بــــــلیبور آشــــوق هوشیار
مَنه مردوم آدمـــــه مــــــوگه زوار
اگه درشی بوگی منده نباشی
سری قار مـــــــوگویه جور بشی بیرار
سری پَیچه توره ماشی کنوم یار
سری سینه تو نقاشی کنوم یار
اموروزی که تو خانه مه بیی
سری رای توره گول پاشی کنوم یار
سفر پوشت قلایت می کنم یار
شیرین گفته صدایت میکنم یار
اگر یک شب به پهلویت بیایم
سرو جان را فدایت می کنم یار
توره آورده مهمانی کنوم یار
قاشگ چشمگ پنهانی کنوم یار
سر خوره دَ سرزانو تو بیلوم
رسم وریواج اَوغانی کنوم یار
مه قوربانِ ازو قاشا شَوُم یار
جلال آباد موری کوجا شَوم یار
جلال آباد موری گرمی شی زوره
منه مردوم ملا متگی شی زوره
نــماز شــام امـــادوم خانه یِ یار
دودست خـــودزدوم بر شـــانه یار
دودست خود زدم چیزی نگوفتی
مــــه قــــــوربان دیل دیوانه ی یار
گول صدبرگ تا بستانم ای یار
فرار از مولگ مالستانم ای یار
ازان روزی که گشتم ازوطن دور
جیگر پوردردودیل نالانم ای یار
بِیَه آردی مو گوفتو گوی کنی یار
آردی مو نقل رودَروی کنی یار
هرچی گله دَری بیلی دَما بین
توف ونالد دَدروغگوی کنی یار
سری بام بیلند اســـتاده یار
چرا پوشتَه به ما تَو داده ای یار
ماکی آشوق بد خواهت نبودوم
مَرَه ماندَه به کـــی دیل داده ای یار
ازو بورج وقلا شیوه شَوی یار
دعـــــایی میکنم بیوه شَوی یار
دعـــــــای میکنم آمین بگوید
توکل با خـــودا از مه شَـــوی یار
به بالا می روی شَو می کنی یار
گمانم دیلبر نَو مــــی کنی یار
اگر مَیل دیلت در آشوقی نیست
بَچی گوشتای مًَرَ اَو می کنی یار
بیاکی ماو تو پیتَو کنی یار
بله دیـــسمال چــاپی خَو کـــنی یار
بله دیسمال چاپی گول گولِستو
قَول و قورون خوره از نو کنی یار
رای تَیلون خوره بلو کدی یار
شال سیای خوره گردو کدی یار
تو کی مردی ازی کارا نبودی
برچی اوبال مَرَه گردو کدی یار
پیرو تَمبون خَوره آبی کَدی یار
گوفته گوفته مَرَه راضی کدی یار
امی ره از دیل بیچاره مو گوم
گبِ دروغه پگ راســــتی کدی یار
بِیَه کی آردی مو قسم کنی یار
آردی مو قســــم مـاکــــم کــــنی یار
بیشنی آردی مو پالو دَ َپالو
غم و غصه رَه از دیل کـــم کنـــی یار
سر ما بر سر زانــو تو دیلبر
دودیستای مـه دَتار مــوی تــو دیـــلبر
اگه مُردم سری خاکم بیایی
مگر خُشنود شوُم از بوی تو دیــــلبر
از درگه بور شدی روی تو دَنیمبر
کی غمبور میزنی زیل کــبوتر
الا یارا جان بیا غمبوره گوش کو
یکگ بوسه بیدی دیل مَرَه خوش کو
جیل بلگگ گیردِ دامون تو دوختر
توره دَ شوی میده اربون تو دوختر
توره دَشوی میده شوی بیگانه
بــیاکـــی ماو تــو بوریم ازی خانه
عجب بیَه دری اربون تو دوختر
صبا موبره توره قَیرون تو دوختر
صبا موبره توره قوم بیگانه
بیاکی ماو تو بوریم ازی خانه
با عرض سلام خدمت تمامی عزایزانی که مارا یاری کردند تا بتوانم غزل های ناب هزارگی را در خدمت شما عزیزان قرار دهم